Szekspir Wiliam 43

Szekspir Wiliam

43 

Gdy oczy zamknę, widzę ciebie wcześniej, 

Bo w dzień na wszystko patrzę bez czułości; 

Gdy śpię, me oczy widzą ciebie we śnie 

I w ciemnym blasku są blaskiem ciemności. 

Więc jakże cień twój, co rozjaśnia cienie, 

Mógłby swym cieniem w dzień jasny i biały 

Zajaśnieć jeszcze jaśniejszym promieniem, 

Jeśli w snach oczom daje blask swój cały! 

I jakże mówię wzrok mam zaspokoić 

Widzeniem twojej postaci na jawie, 

Jeśli w noc głucha twój cień we śnie stoi 

Tak piękny oczom, że aż obcy prawie! 

   Dzień, to noc ślepa, która cię zaćmiła, 

   Noc to dzień jasny, gdy sen ciebie zsyła. 

       Wiliam Szekspir   tł. Juliusz Żuławski 

XLIII 

Chcąc widzieć, oczy zamykam boleśnie; 

Za dnia tonęły w zwykłej przeciętności, 

Lecz kiedy usnę, widzę ciebie we śnie, 

Gdy mrocznym blaskiem jaśniejesz w ciemności. 

Ach, skoro cienie cień rozjaśnia lśnieniem, 

Jak jasnym w jasny dzień będzie widokiem 

Twa piękna postać, której jesteś cieniem, 

Tak jaśniejącym przed uśpionym okiem! 

Ileż by szczęścia oczy me zaznały, 

Widząc twą piękność podczas dnia żywego, 

Gdy martwą nocą cień niedoskonały 

Tkwi w ślepych oczach ciężkiego snu mego! 

   Dzień będzie nocą, póki nie przybędziesz, 

   Noc dniem, gdy we śnie znów ze mną zasiędziesz.